Ölümün Dostu

Uzun Boylu Kadın’ın imgesinin Alarcón’un zihnini meşgul ettiği kuşku götürmez, aynı kadın, Ölümün Dostu’nda, soylu kılınmış ve şeytansı karakterinden arındırılmış bir biçim alır. Bu anlatı, ilk yarısına kadar, bir dizi başıbozuk doğaçlamadan oluşmuş gibi görünme tehlikesi taşır; öykü ilerledikçe, Dante tarzındaki sonuna dek, yapıtın ilk sayfalarından itibaren her şeyin iradi biçimde önceden tasarlandığını görürüz. Bu seçkide yer alan öykülerden çocukluğumda haberdar olmuştum; geçen zaman, o günlerde duyduğum esaslı dehşeti yok etmedi. Yaşım yüzyılla birlikte ilerliyor, şimdilerde, çocuk yaşımdaki sıcak kabulü gösteremesem de, aynı minned duygusu ve benzer bir heyecanla onları tekrar okuyorum.
-Jorge Luis Borges-