Topograpiya ng Lumbay

Ang pinakamahapding sandali ang laging naiiwan sa alaala.

Magkakalayong mga mundong pinasikip ng ’di-pangkaraniwang triunbirato: sesanteyadong pulis, bigong k’wentista, at matagumpay na babaeng gustong makaintindi at lumaya. Kasunod ay ang marahan nilang pagkilos mula sa mga magkakabilang eskina ng mapa, tatlong matitingkad na mga guhit na gagapang patungo sa isang direksiyon, upang ordinahan ang mapanganib at marilag na komunyon.

Tacloban, ’sang piping sensasyon.

Sa mga braso nito aahon ang isang krimeng nahukay sa ’di-kalayuang nagdaan, isang lihim na pinagsasaluhan ng lahat, ang pag-ibig na walang pirming sandalan, at ang pisinomiya ng sumisigaw na korapsyon sa gitna ng dakilang unos na lalapastangan sa gitnang Pilipinas.

At, palagi, ang pagtukoy sa bawat tampok ng pinakamasidhing kalungkutan ay magsisimula sa paggapang paatras sa magaspang na kalsadang nilikha ng gunita. Sa mga laberinto nitong walang siguradong lapagan, sa mga kalyehong walang tiyak na pangalan—isang paglipad at pagpapaagos sa mababangis na distritong walang inaalok na kaligtasan. Dahil ang lumbay ay maaaring nakaugat sa mapait na simula, sa mga tanong na hindi nasagot, sa mga pagkakamaling hindi napatawad, naiwasto.

Ang Topograpiya ng Lumbay ay ikaanim sa pitong nobelang bumubuo sa Imus Novels. Ang pangatlo at sentro ng unibersong ito, ang Lila ang Kulay ng Pamamaalam, ay nauna nang nailathala ng University of the Philippines Press noong 2015, na sinundan ng Muling Nanghaharana ang Dapithapon noong 2018.

©2020

Book Cover Design by Wiji Lacsamana