ฮัสกี้หน้าโง่กับอาจารย์เหมียวขาวของเขา เล่ม 5

หนานกงซื่อ บุตรชายคนเดียวของเจ้าสำนักหรูเฟิง
หน้าตาหล่อเหลา แววตาโอหังฉายความเย่อหยิ่งอยู่หลายส่วน
มีความไม่เป็นมิตร และขี้ฉุนเฉียว
.
ทว่าเขาหน้าตาดีอย่างยิ่ง
ความไม่เป็นมิตรนี้จึงมิได้ทำให้เขาน่ากลัว เพียงทำให้เขาดู
พยศขึ้นเท่านั้น
.
ทว่าถึงจะมีนิสัยพยศ แต่ยังคงเป็นวิญญูชนเที่ยงตรง
หนานกงซื่อจิตใจบริสุทธิ์ เหมือนม้าป่าบนทุ่งหญ้า
เหมือนหมาป่าเดียวดายที่ทำตามใจตนเอง พยศและกร้าวกระด้าง
.
มีสัตว์ประจำกายคือหมาป่าปีศาจสีขาวปลอด
สูงเท่าคนสามคน นัยน์ตาแดงก่ำดุจโลหิต ขนมันวาวดุจเส้นไหม
เขี้ยวแหลมคมวาววับยาวเท่าแขนชายฉกรรจ์ ชื่อ ‘เหน่าไป๋จิน’