Nie wszyscy pójdziemy do raju

Puszka z jasnym pełnym, w jednej ręce różaniec, w drugiej papieros, w radiu Aerosmith. Trzy dziewczyny, które czują coś do siebie, jadą przeżartym korozją oplem przez Polskę powiatową. Jedna opowiada pozostałym o swoim życiu: o pierwszej szkole, pierwszej przyjaźni, pierwszej miłości do kobiety. Białą plamę, jaką na mapie współczesnej polskiej literatury stanowi literatura lesbijska, Olga Górska wypełnia dziewczyńską opowieścią o dojrzewaniu w długim cieniu transformacji ustrojowej i odkrywaniu homoerotycznego pożądania w prowincjonalnym mieście. Ten bezpretensjonalny debiut jest duchologiczną wyprawą do lat dziewięćdziesiątych i dwutysięcznych, intersekcjonalną analizą klasowo-płciowej tożsamości, a zarazem próbą opisania kobiecego pragnienia: najpierw całkowicie tłumionego przez heteronormę, potem wyrażanego w drobnych gestach i pierwszych pocałunkach, a wreszcie – jawnie wypowiedzianego w samochodowej podróży ku wolności.