Mensen als zonnen en mensen als manen

Lanny groeit samen met zijn tweelingbroer op in Paramaribo. De jongens zijn getalenteerd: ze tekenen en raken zelfs bekend als zangduo. Maar Lanny trekt zich, als hij ouder wordt, steeds meer terug in de maankant van het leven. Hij vindt zichzelf geen zon. En als het steeds duidelijker wordt waar de gevoelens die hij voor zijn beste vriend heeft werkelijk op duiden, breekt een periode aan waarin alles zijn betekenis lijkt te verliezen: de muziek, het vrije zijn dat hij als kind nog volop kon beleven, en zelfs de band met zijn tweelingbroer.

Een beeldende, poëtische roman die op heel zintuiglijke manier het opgroeien als Zwarte queer jongen in Suriname duidelijk maakt en laat zien hoe noties van mannelijkheid een individueel leven kunnen beïnvloeden.

■ Opvallend literair coming-of-age-debuut van een belangrijke nieuwe stem.
■ In de Surinaams-Nederlandse literatuur verschenen nog maar nauwelijks boeken die openlijk van het queer zijn getuigen.
■ Dit boek is onderdeel van een drievoudig project. Xillan Macrooy werkt ook aan een theatervoorstelling en een muziekalbum over hetzelfde thema.